กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตอนที่ 131 ยาพิษออกฤทธิ์ช้าไปหน่อยนะ...
สือชีสัมผัสได้ถึงสายใยเชื่อมโยงบางเบาในใจที่ผูกเข้ากับฉินเทียนรุ่ย เธอจนใจจนต้องยกมือขึ้นมาบีบสันจมูกตัวเองเบา ๆ
เธอไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าคนซื่อบื้อแบบนี้คิดอะไรอยู่กันแน่
“เคยคิดบ้างไหมว่าถ้าเธอตายไป ย่าของเธอจะทำยังไง? ท่านน่าจะมีแค่เธอคนเดียวแล้วไม่ใช่เหรอ?”
ฉินเทียนรุ่ยก้มหน้าลงแล้วพูดเสียงเบา
“คุณย่า...ท่านไปแล้วครับ”
คำพูดนี้ทำเอาสือชีถึงกับเหวอไปเลย
ไปแล้วงั้นเหรอ?
ไปไหนล่ะ?
คงไม่ใช่คำว่า ‘ไปแล้ว’ ในความหมายแบบที่เธอคิดหรอกนะ?