กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตอนที่ 113 ท่านอาฉินนี่ล้อเล่นเก่งจริง ๆ
“แกจะหลอกตัวเองไปถึงเมื่อไหร่? แค่เห็นหน้าฉัน แล้วฉันยังมาหาแกถึงที่ ฉันว่าแกก็น่าจะเดาได้แล้วว่าฉันเป็นใคร?” สือชีถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา
ฉินเซี่ยวเจ๋อกลืนน้ำลาย ใช่ เขาเดาได้แล้ว
ตั้งแต่เห็นสือชี ภาพของผู้หญิงที่ชื่อหว่านจินในอดีตก็ผุดขึ้นมาในหัวเขาไม่หยุด
ถ้าไม่ใช่ลูกสาวของเธอ จะหน้าตาเหมือนกันขนาดนี้ได้ยังไง?
พอคิดมาถึงตรงนี้ เขาก็เหม่อลอยไปชั่วขณะ
สือชีโน้มตัวไปหยิบซองบุหรี่บนโต๊ะกลาง
แค่เธอขยับตัวเท่านั้น ฉินเซี่ยวเจ๋อก็ได้สติกลับมาและสะดุ้งโหยงด้วยความตกใจ
นี่แหละปฏิกิริยาปกติของคนที่ร้อนตัว