0106

ตอนที่ 106 ลงมือไวดีนี่

สือชีส่งสายตาให้อวิ๋นอี้ เขาจึงก้าวขึ้นหน้าไปกระชากตัวหลี่ฮ่าวหรันขึ้นมา แล้วกดให้นั่งลงบนเก้าอี้ตามเดิม

“ไม่ต้องมาไม้นี้กับฉัน ต่อไปก็ไปทำงานทำการของแกให้ดี ถ้ามีเรื่องต้องใช้เดี๋ยวฉันติดต่อแกไปเอง”

หลี่ฮ่าวหรันเบิกตากว้าง ไม่อยากจะเชื่อเลยสักนิด มันง่ายดายขนาดนี้เชียวหรือ

“ทำไม ทำหน้าแบบนั้นหมายความว่ายังไง อยากให้ฉันตัดแขนตัดขาแกทิ้งไว้ถึงจะพอใจหรือไง” สือชีถามเสียงเย็น

หลี่ฮ่าวหรันส่ายหน้า น้ำตาหยดหนึ่งไหลรินลงมาจากหางตา

“ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณจริงๆ ครับ...” เขาพูดประโยคนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่หยุด