0073

ตอนที่ 73 แม้แต่อากาศของหลงกั๋วก็ยังหวาน!

[นายท่าน เหนื่อยมาทั้งคืนแล้ว พักผ่อนสักหน่อยเถอะ เดี๋ยวถึงแล้วข้าปลุกเอง]

สือชีเหนื่อยอยู่บ้างจริง ๆ เธอพิงพนักเก้าอี้แล้วผลอยหลับไปอย่างสนิท

พอตื่นขึ้นมาอีกทีก็มาถึงเมืองชิงอันแห่งหลงกั๋วแล้ว

เธอเดินออกจากสนามบิน สัมผัสได้ถึงอากาศอันบริสุทธิ์ที่เป็นเอกลักษณ์ของเมืองชิงอัน พร้อมกับสูดหายใจเข้าลึก ๆ

ตลอดชีวิตที่ผ่านมาในชาติก่อน สือชีเคยไปมาแล้วนับไม่ถ้วนแห่ง แต่มีเพียงหลงกั๋วเท่านั้นที่เป็นสถานที่ซึ่งไม่มีสิ่งใดมาแทนที่ได้ในใจของเธอ แม้ว่าเธอจะเคยเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสที่นี่ก็ตาม...

เธอถือกระเป๋าเดินทางแล้วขึ้นแท็กซี่กลับบ้าน