กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตอนที่ 11 หินก้อนเดียวสร้างคลื่นพันระลอก
หัวทองถูกซ้อมจนมีสภาพเป็นยังไง สือชีเองก็ไม่รู้หรอก ต่อให้รู้ เธอก็คงร้องออกมาดัง ๆ ว่า ‘สมน้ำหน้า!’
ตอนนี้เธอกำลังถือเสื้อผ้าหลายชุดที่ซื้อมาจากร้านราคาประหยัดไว้ผลัดเปลี่ยน แล้วเดินหาร้านขายของใช้ เพราะเธอยังไม่คุ้นกับเมืองไห่เจียงสักเท่าไหร่
ถึงจะมีเงินอยู่บ้าง แต่ถ้ายังหาทางหาเงินอย่างอื่นไม่ได้ ก็ต้องประหยัดไว้ก่อน
[เจ้านาย เจ้านาย! ดูสิเจ้าคะ ของสีแดงสดที่เสียบเป็นไม้ ๆ นั่นคืออะไร? สวยจังเลย ไม่รู้ว่าเป็นผลไม้อะไร ชั้นที่เคลือบอยู่ด้านนอกก็ดูแวววาว ท่าทางจะหวานน่าดู...]
สือชีหยุดเดินแล้วหันกลับไปมอง
เธอมองแผงขายผลไม้เคลือบน้ำตาลแล้วรู้สึกเอือม นี่เป็นครั้งที่สามแล้วที่เจ้าจิ้งจอกน้อยเรียกให้เธอหยุด