0008

ตอนที่ 8 คำเสียดสีจาก ‘คนนิรนาม’

ตอนที่สือชีตื่นขึ้นมา ผมสั้นของเธอฟูกระเซิงจนเหมือนรังนก

ผมทรงนี้เธอตัดตามคำแนะนำของจิ้งจอกน้อยตั้งแต่วันที่กลับจากโรงแรมเล็กๆ เข้ามาในสเปซ

แม้จะตัดปลายผมที่แห้งเสียออกไปแล้ว แต่ก็ยังทนความยาวนานของการนอนไม่ไหวอยู่ดี

“ฉันหลับไปนานแค่ไหนแล้วเนี่ย” สือชีเอามือลูบผมให้เรียบพลางถามจิ้งจอกน้อย

“น่าจะวันกว่าๆ แล้วมั้ง” จิ้งจอกน้อยส่งยิ้มผ่านแววตา

สือชีถึงกับงง นี่เธอขี้เซาขนาดนี้เลยเหรอ

เธอก้มมองตัวเอง ตอนนี้เรื่องด่วนที่สุดคือต้องจัดการเรื่องสุขอนามัยส่วนตัว แล้วก็ต้องเปลี่ยนเสื้อผ้าสักชุด

เธอล้วงเงินสี่พันกว่าหยวนซึ่งเหลืออยู่ไม่มากในกระเป๋าออกมานับ

ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนบนพื้นหญ้าอีกรอบอย่างจนใจ