ตอนที่ 285 ฮั่วซูจวิน

เมื่อซิ่งเซียงถูกเฉินหยวนจื่อเรียกเข้าไป นางตกใจจนหน้าซีดเผือด

นางรู้ว่าต้องถูกแม่นางชิงจือฟ้องแน่ ๆ และคิดว่าตนเพียงพูดคุยกับผู้คนอย่างไม่ใส่ใจสักไม่กี่คำ คงไม่นับเป็นความผิดใหญ่โตอันใด ไม่คิดว่าฮูหยินน้อยแห่งจวนกั๋วกงเพิ่งจากไปได้เพียง 2 ชั่วยาม นางก็ถูกเรียกเข้าห้องของพระชายาเสียแล้ว

พอซิ่งเซียงก้าวเข้าไป ข้อขาก็อ่อนแรง ทรุดลงคุกเข่ากับพื้นดังพลั่ก แม้แต่น้ำเสียงก็สั่นเทา “บ่าว...บ่าวซิ่งเซียง...ขอ...ขอถวายพระพร...พระชายา...”

เฉินหยวนจื่อนั่งอยู่ที่โต๊ะ กำลังดูสิ่งของที่เหลียงซู่เหยาให้เซี่ยซูเยวี่ยถือโอกาสนำมาด้วย

ม้วนภาพวาดม้วนหนึ่ง ตัวอักษรทั้งหมดซ่อนอยู่ในชั้นที่ 2

เขียนไว้ไม่มากนัก เพียงแต่ลายมือหวัดเกินไป เฉินหยวนจื่ออ่านจนปวดหัว