กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ลิ้นเปลวเพลิงกลืนกินแผ่นกระดาษ เผาชื่อบนนั้นทีละชื่อจนมอดไหม้หมดสิ้น กลายเป็นกองขี้เถ้าดำสนิท และสองอักษร “ฝ่าบาท” ก็เลือนหายไปจากสายตาหลี่มู่จิ้น
เขาเม้มริมฝีปากเล็กน้อย เงยตามองเฉินหยวนจื่อ “ข้าว่า…เจ้าอาจมั่นใจมากเกินไปสักหน่อย”
“หืม?”
“เขาคือฮ่องเต้ ต่อให้เจ้านำหลักฐานลอบปลงพระชนม์ไปยื่นตรงหน้าเขา เชื่อหรือไม่เชื่อ ลงโทษหรือไม่ลงโทษ เขาก็อาจไม่ทำตามใจเจ้า ฮ่องเต้ไม่ยอมให้ผู้ใดใช้ เขาใช้แต่ผู้อื่น”
เฉินหยวนจื่อเลิกคิ้ว อดไม่ได้ที่จะยื่นมือไปเชยคางหลี่มู่จิ้น “ได้การนะ ตอนนี้รู้เสียด้วยว่าฮ่องเต้ต้องเป็นอย่างไร?”