กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
“เกรงว่าพวกเขาจะไม่ให้โอกาสนี้แก่เจ้า” เฉินหยวนจื่อมองหลี่มู่จิ้น แล้วยกมือขึ้นกดลงเบา ๆ ทางเฉินเหยาจือ “พ่อ นั่งเถิด เรื่องนี้แต่เดิมก็มิใช่ถ้อยคำเพียงหนึ่งสองคำจะอธิบายได้ชัดเจน”
ตอนที่นางทำกิริยานี้เป็นไปอย่างเป็นธรรมชาติ ละเลยเสียสิ้นว่านางต่างหากเป็นลูกสาว และเฉินเหยาจือเป็นพ่อ เมื่อท่ามือนั้นกดลง กลับมีอานุภาพชนิดที่ไม่อาจต่อรองได้
ทำให้เฉินเหยาจือตะลึง แต่ลังเลครู่หนึ่งก็ยังค่อย ๆ นั่งลง...