กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ราตรีสงัด ฝนกลับตกหนักขึ้นอีก
เฉินหยวนจื่อไม่ได้หลับเลยทั้งคืน นางนั่งอยู่ในห้องด้วยมือทั้งสองกุมประสานกัน สีหน้าหม่นหมอง
นางครุ่นคิดไปมาแล้ว ก็ยังเห็นว่าชานี้ควรเป็นของคนรับใช้ในจวนมหาบัณฑิตที่ยกมาผิด เพราะรูปพรรณคล้ายหลงจิ่ง จึงหยิบใบชาผิดตอนชง
แต่ไม่ว่าจะใช่หรือไม่ อย่างน้อยก็บ่งบอกเรื่องหนึ่งว่า ระหว่างเฉียวเพ่ยกับหลี่ถงสองแม่ลูกนั้น มีการติดต่อกันบางอย่างที่นางไม่เคยล่วงรู้มาก่อนเลย
เฉินหยวนจื่อย้อนคิดมาค่อนคืน ตั้งแต่หยดเล็กหยดน้อยในชาติก่อนจนถึงสิ่งที่ได้รู้ได้เห็นในชาตินี้ ก็ยังไม่พบช่องโหว่แม้แต่น้อย