กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
แต่ทว่า..
แล้วอย่างไรเล่า
ในเมื่อชาติก่อนพวกเขาไม่ได้อยู่ด้วยกัน ก็ถือเสียว่าทั้งหมดเป็นเพียงความฝัน
เมื่อฝันตื่น สิ่งตรงหน้าจึงเป็นความจริง
จากนั้นเฉินหยวนจื่อเงยดวงตาขึ้นยิ้มบาง ๆ ให้เขา “เชิญเถิดองค์ชาย ข้างนอกหนาวถึงเพียงนี้ เหตุใดจึงต้องยืนพูดกันที่นี่”
อวี้เจี๋ยจึงถือโอกาสยื่นเตาถือเปลี่ยนใส่มือเฉินหยวนจื่อ “คุณหนูเฉินสบายดี”
“คุณชายของเจ้าอยู่ที่ใด”
อวี้เจี๋ยหัวเราะเบา ๆ “คุณหนูเม่าแห่งโรงอาภรณ์สวรรค์มาแล้ว...กำลังทะเลาะกับคุณชายอยู่ข้างใน”
“เช่นนั้นก็ไม่บังเอิญเสียแล้ว ทะเลาะกันถึงเพียงไหน”
อวี้เจี๋ยเอามือปิดหน้า รอยยิ้มยิ่งชัด “คุณหนูเม่าถึงกับตบโต๊ะแล้ว~”