ตอนที่ 222 ลงโทษคุกเข่า

เฉินหยวนจื่อคุกเข่าอยู่บนทางเดินนอกตำหนักอู๋จี๋ ใต้เข่ามีเพียงเบาะบาง ๆ แสงแดดยามเที่ยงสาดแสงจืดชืด ไอเย็นดุจเข็ม ทะลุผ่านอาภรณ์ไปทั่วร่าง ทำให้นางอดสั่นสะท้านไม่ได้

บนทางเดินมีนางกำนัลและขันทีในวังผ่านไปมาบ้างเป็นครั้งคราว เมื่อผ่านนาง ทุกผู้คนต่างผ่อนฝีเท้า กลั้นลมหายใจก้มหน้า รีบเดินผ่านไป...

ความอยากรู้ ความเห็นใจ ความเฉยเมย หรือความสะใจในโชคร้าย ล้วนซ่อนอยู่ใต้เปลือกตาที่ก้มลงและมุมปากที่เกร็งไว้ ดุจสายน้ำมืดที่ไหลเงียบงันภายในกำแพงตำหนัก..

สายลมเป็นระลอกพัดข่าวนี้ออกไปทั่วทุกโถงตำหนัก ผู้ที่ปรากฏตัวเป็นคนแรกคือฮุ่ยเฟย