กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
“เซียงโต้ว เจ้าดูตรงนี้” เฉินหยวนจื่อวางหมากดำเม็ดหนึ่งลง “หากหมากดำไม่สับสนวุ่นวาย ก็จะดูราวกับไม่ตกลงไปในกับดักของหมากขาว”
เซียงโต้วขยับเข้าใกล้ แล้วพึมพำเบาๆ ว่า “บ่าวเห็นว่า...กับดักนี้ชัดเจนนัก หมากดำน่าจะมีหลายจุดให้เดินได้หรือเพคะ”
“ผู้เยาว์สอนได้” เฉินหยวนจื่อยิ้มมุมปาก “ฉะนั้นหมากดำเพียงไม่ไปพัวพันกับมัน อาศัย ‘เผิง’ นี้ ก็ย่อมหาจุดใช้ประโยชน์ได้เสมอ เปลี่ยนการโจมตีของอีกฝ่ายมาเป็นประโยชน์แก่ตน”
*
ไป๋เฉิงเอ่ยด้วยเสียงกังวานและเปิดเผย “ท่านไท่เว่ยฟู่กล่าวได้ถูกต้องยิ่ง หนิงอ๋องด้วยพระวรกายล้ำค่าเสด็จลงสนามรบด้วยพระองค์เอง กำกับทัพและช่วยบริหารงาน มิได้ละเลยทั้งเช้าค่ำ ทหารในกองทัพต่างซาบซึ้งในใจ โดยเฉพาะศึกที่อำเภอชิงชวน...”