กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ใต้ตาของเหลียงซู่หนิงปรากฏความลังเลวูบหนึ่งอย่างชัดเจน เหลียงทั่วกำลังจะเอ่ยตำหนิ แต่กลับเห็นเขาค่อย ๆ ยกแขนขึ้นแล้วยื่นมือขวาของตนไปตรงหน้าเฉินหยวนจื่อ
เฉินหยวนจื่อก้มตัวลงจับข้อมือของเขา พลิกไปมาทั้งซ้ายขวาแล้วพิจารณาอย่างละเอียด
นั่นไม่ต่างจากมือที่งดงามยิ่งนัก เรียวยาว ผิวขาว แต่เพราะไม่อาจออกแรงได้ตลอดมาจึงค่อย ๆ ลีบลง กระทั่งข้อกระดูกที่ยื่นออกมาก็ชัดกว่ามือซ้ายมากนัก
มือที่เคยเขียนบทความงดงาม และยังเคยดึงธนูร่ายกระบี่ได้นี้ ช่างเป็นมือที่ใช้การไม่ได้อย่างสิ้นเชิงจริง ๆ
ภายในห้องน้ำชาเงียบราวความตาย รอจนฉินหยวนจื่อค่อย ๆ วางมือเหลียงซู่หนิงลง เฉินหยวนจื่อจึงหันไปสบสายตาคมกริบของเหลียงทั่ว