กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
“ตัวข้าแซ่ฉิน ขอคารวะหนิงอ๋อง”
นี่เป็นครั้งแรกที่ฉินจิ้งอวิ๋นได้พบหนิงอ๋อง เพราะเฉินหยวนจื่อจะแต่งงานกับเขา เมื่อเงยหน้าขึ้นนางจึงแอบมองเพิ่มอีกหลายครั้ง
แม้จะรู้ว่าองค์ชายทั้งหลายล้วนมีอากัปกิริยาไม่ธรรมดา แต่หลี่มู่จิ้นก็ยังทำให้ฉินจิ้งอวิ๋นตะลึงอยู่บ้าง
อาจเพราะเพิ่งกลับจากสมรภูมิได้ไม่นาน ในกายเขายังหลงเหลือปราณปีศาจอันแหลมคมอยู่บ้าง ประกอบกับโครงใบหน้าที่ชัดเจนและตึงเครียด ทำให้ดวงตาสีดำสนิทเย็นชาคู่นั้นยิ่งมีแรงกดดัน ไหล่กว้างขายาว แม้จะนั่งอยู่ ก็ยังมีอานุภาพราวขุนเขาลึกและยอดผาสูงตระหง่านในตัวเอง
ฉินจิ้งอวิ๋นจึงรีบดึงสายตากลับ แล้วทำท่าทางราวมีเรื่องจะพูดมองไปที่ฟู่หลิน