ตอนที่ 177 มีอะไรก็พูดอย่างนั้น

เมื่อใกล้ฟ้าสาง สายลมก็พัดขึ้นมาอีกระลอก ในที่สุดประตูโถงหลักก็เปิดออก หลี่มู่จิ้นก้าวออกมาเป็นคนแรก

เฉินหยวนจื่อเพิ่งนึกถึงบาดแผลของเขาขึ้นมาในยามนี้

เรื่องสลับซับซ้อนที่ต้องพูดคุยมีมากเหลือเกิน ตั้งแต่เรื่องลู่ยวี่ไปจนถึงความเปลี่ยนแปลงที่อาจเกิดขึ้นในท้องพระโรงภายหลัง รวมทั้งวิธีรับมือ ควรอาศัยสถานการณ์ผลักดันเรื่องราวอย่างไร และเรื่องอื่น ๆ อีกมาก... พูดคุยเพียงคืนเดียวย่อมไม่อาจหมดได้

แต่หลี่มู่จิ้นกำลังจะเข้าวัง บางทีอาจต้องไปจวนอ๋องผิงอีกเที่ยวด้วย ดังนั้นเมื่อเขาจะจากไป เฉินหยวนจื่อจึงไม่อาจรั้งไว้อีก