ตอนที่ 151 ขนมน้ำตาลขาว

เฉินหยวนจื่อจึงเข้าใจความหมายของเสิ่นอวี้ นางทั้งขำทั้งร้องไห้มองมารดาหนึ่งครั้ง “ท่านแม่ อันที่จริง...จวนก็ได้รับบัตรเชิญไม่น้อย...”

แต่ครอบครัวที่ส่งบัตรเชิญมาให้เฉินหยวนจื่อล้วนเป็นครอบครัวที่อยู่ชายขอบอำนาจ จุดประสงค์ของพวกเขาชัดเจนยิ่ง คุณหนูเหล่านั้นถึงขั้นไม่รู้จักเฉินหยวนจื่อเลยด้วยซ้ำ แล้วจะพูดถึงคำว่ามิตรภาพได้อย่างไร

ในใจเสิ่นอวี้รู้สึกไม่ดี กลัวว่าตนพูดมากไปจะทำให้ลูกสาวเสียใจและเศร้า ในสายตาของนาง ลูกสาวของนางนั้นไม่เคยสบายใจเท่าแต่ก่อน วันนี้ท่าทีของฮูหยินหวงเป็นเพียงยอดภูเขาน้ำแข็ง แล้วในที่ที่นางมองไม่เห็น เสี่ยวจื่อยังต้องทนความอยุติธรรมเช่นนี้อีกสักเท่าใด...

คิดถึงเรื่องนี้ หลังกลับจวนเสิ่นอวี้กินมื้อเย็นได้เพียงไม่กี่คำ