กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เสิ่นอวี้กังวลว่าลูกสาวในวังไม่ได้กินอะไร จึงพาแม่กวนเตรียมกับข้าวรสอ่อน ๆ และน้ำแกงบำรุงอุ่นร่างกาย แล้วนำมาเอง
ใครจะรู้ว่าเพิ่งเข้าลานเรือน ก็เห็นประตูห้องปิดแง้มไว้ ภายในเงียบสงัด กลับไม่มีเสียงใดเลยแม้แต่น้อย
เมื่อคนรับใช้คนอื่นถูกเรียกมา จึงรู้ว่าเฉินหยวนจื่อออกไปอีกแล้ว
เสิ่นอวี้ขมวดคิ้วนั่งลงบนเก้าอี้ มองหน้ากันกับแม่กวน ผ่านไปครู่ใหญ่จึงถอนหายใจอย่างจนใจ “เจ้าว่า...เรื่องนี้จะทำอย่างไรดี...”
แม่กวนปลอบอยู่สองสามคำ จำต้องเอ่ย “คนรับใช้กลุ่มนี้ช่างไม่ใส่ใจเสียเลย รู้ทั้งรู้ว่าคุณหนูใหญ่เพิ่งกลับจากวัง กลับไม่มาบอกฮูหยินสักคำ บ่าวจะไปเรียกหญิงชราเถียนมาสอบถามเดี๋ยวนี้”