กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ประตูโถงอันหนักอึ้งและหรูหราของตำหนักชีเสียค่อย ๆ ปิดลงเบื้องหลังเฉินหยวนจื่อและหลี่มู่จิ้น
บรรยากาศตึงเครียดพลันสลายไปตามสายลม แสงตะวันสาดส่องเหนือศีรษะ ทอดเงาของทั้งสองชัดเจน เฉินหยวนจื่อหยุดฝีเท้า นางอดหันไปมองป้ายชื่อที่แขวนสูงอีกครั้งไม่ได้
เมื่ออายุ 29 ปีนางย้ายเข้าตำหนักชีเสีย อยู่อาศัยมากว่าสิบปี อิฐทุกก้อนกระเบื้องทุกแผ่นในนั้นคุ้นเคยต่อนางยิ่งนัก มีเพียง...
เฉินหยวนจื่อดึงสายตากลับ มองไปยังหลี่มู่จิ้นที่ยืนอยู่ข้างกาย
มีเพียงสิ่งเดียว คือนางไม่เคยพบเขาในตำหนักชีเสียเลย
ยามนี้หลี่มู่จิ้นก็กำลังมองนางอยู่เช่นกัน