ตอนที่ 100 หลี่อี้เหอ

ครั้งนี้ เฉินหยวนจื่อมองเซิ่งฮ่องเต้ได้ชัดเจนในที่สุด

โครงกระดูกสูงสง่า สันจมูกสูงและตรง ดวงตาสีดำสนิทคู่นั้นของหลี่มู่จิ้นแทบจะเหมือนเขาไม่มีผิด

ความคล้ายคลึงอันละเอียดอ่อนและโหดร้ายนั้น ทำให้เฉินหยวนจื่อรู้สึกเหม่อลอยอยู่ครู่หนึ่ง

หากเขาแก่ลง คงจะประมาณนี้หรือไม่..

ในดวงตายังคงมีความแหลมคม ยามเม้มปากกลับทำให้รู้สึกเข้าถึงได้ยาก....

เฉินหยวนจื่อเกรงว่าเซิ่งฮ่องเต้จะเห็นว่าตนใจลอย พูดจบจึงลดสายตาลงทันที

ว่านหมิงเยวี่ยได้ยินก็ขมวดคิ้วเข้าหากัน “เจ้า!”

เสียงเพิ่งสิ้น ด้านนอกก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น “องค์ชายห้าเสด็จถึง”