ตอนที่ 80 จวนอัครเสนาบดี

ยามนั้นเข้าสู่ค่ำแล้ว บานฉากไม้จันทน์ม่วงแกะลายสิบสองบานเปิดกว้าง กั้นลมวสันต์อันชุ่มชื้นน้อย ๆ ที่ควรพัดเข้าสู่ภายในห้องไว้ตรงทางเลี้ยวใต้ระเบียง

ในเรือน สนพระอรหันต์ต้นหนึ่งซึ่งกิ่งคดเคี้ยวทอดเงาตะปุ่มตะป่ำราวกรงเล็บ ทำให้ดอกไห่ถังซีฝู่หลายต้นดูพิลึกพิลั่นไปด้วย

กลีบดอกที่แย้มบานเงียบ ๆ ถูกกลิ่นกฤษณาเต็มห้องกดทับจนไม่อาจส่งกลิ่นใดออกมาได้

จวนมหาเสนาบดี โถงทบทวนตน

ว่านจื่อเหลียงนั่งตรงอยู่บนเก้าอี้ไท่ซือที่ปูหนังพยัคฆ์ขาว ชุดดำของเขาแทบกลมกลืนไปกับฉากกั้นไม้ตายพรายขนาดใหญ่เบื้องหลัง ในมือเขาคลึงเม็ดหยกอุ่นเนียนสองเม็ด สายตากวาดผ่าน “ภาพแปดแดนกลับสู่ทุ่งเลี้ยง” ที่อยู่ห่างออกไปเล็กน้อย ในดวงตาไม่มีร่องรอยของความชื่นชมแม้แต่น้อย