กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เฉินหยวนจื่อแสร้งทำเป็นมิได้เห็นความไม่พอใจของเส้าเตี่ยน กล่าวต่อไปว่า “ได้ยินว่าท่านเป็นชาวหูโจว? ไม่ทราบว่าท่านรู้หรือไม่ว่าท่านราชครูจ้าวถัง ใต้เท้าจ้าวในเวลานี้ก็เป็นชาวหูโจวเช่นกัน?”
นี่เป็นครั้งที่สองที่เฉินหยวนจื่อเอ่ยถึงจ้าวถัง แววตาเส้าเตี่ยนจมลงเล็กน้อย เขาวางบทความในมือลงบนโต๊ะ...
“คุณหนูเฉินต้องการจะพูดสิ่งใดหรือ?”
เฉินหยวนจื่อยิ้มบาง “ก็เพียงรู้สึกว่าเมืองหูโจวนี้ต้องเป็นแหล่งรวมผู้มีความรู้ความสามารถเป็นแน่ มิฉะนั้นเหตุใดจึงเกิดผู้ยอดเยี่ยมทั้งท่านและใต้เท้าจ้าวพร้อมกันได้?”
สายตาเส้าเตี่ยนคมดุจคบเพลิง แทบจ้องเขม็งบนใบหน้าของเฉินหยวนจื่อ