ตอนที่ 49 กำไลคู่หนึ่ง

สายลมโชยผ่านใบหู เป็นครั้งคราวมีเสียงหัวเราะของไป๋เมี่ยวเสวี่ยลอยมา โจวฉี่เหิงหันศีรษะ โบกแขนไปทางพวกเขา แม้แต่ใบหน้าของอวี๋ฮั่นก็เผยความผ่อนคลายที่หาได้ยากออกมาบ้าง

ความสัมพันธ์ดูเหมือนจะถูกย่นระยะเข้ามาทีละเล็กทีละน้อยเช่นนี้เอง

มีเพียงเฉินหยวนจื่อที่ดูขัดตาขึ้นมาเช่นนี้ และดูเฉยเมยเช่นนี้

ยามพักม้านางไม่ค่อยพูดจา ยามกลับสำนักศึกษาด้วยกันก็เป็นนางที่ขึ้นรถม้าคนแรก กำชับประโยคหนึ่งว่ายังต้องไปหาป้าแล้วก็จากไปก่อน ทำให้ไป๋เมี่ยวเสวี่ยไม่พอใจยิ่งนัก

ออกมาเที่ยวกันดี ๆ ทั้งที มิใช่หรือว่าไปล่วงเกินนางเข้า? ทำหน้าบึ้งให้ใครดูกันเล่า

โจวฉี่เหิงดูเหมือนก็จะจับต้นชนปลายไม่ถูกเช่นกัน