ตอนที่ 47 สำนักศึกษาตระกูลเหมย 12

ในศาลาเงียบลงในชั่วพริบตา สายตาทุกคนจับจ้องไปที่เฉินหยวนจื่อและอวี๋ฮั่น แทบไม่มีผู้ใดเห็นเหมยจู๋ชิงที่ลุกขึ้นยืนอย่างว้าเหว่

ใบหน้าของนางซีดขาวเรื่อ ๆ ราวรู้สึกกระอักกระอ่วน นางแอบหลบไปด้านหลังผู้คนอย่างเงียบเชียบ

เฉินหยวนจื่อสบตากับอวี๋ฮั่นเพียงแวบหนึ่งอย่างเรียบเฉย

การเล่นหมากระหว่างชายหญิง แม้มิใช่เรื่องต้องห้ามในสำนักศึกษา แต่ก็นับเป็นภาพที่หาชมได้ยาก โดยเฉพาะอวี๋ฮั่นกับเฉินหยวนจื่อสองคน..ที่ “เผชิญหน้า” กันมานานแล้ว

ลมสารทพัดผ่านกระดิ่งทองแดงที่แขวนอยู่ตรงมุมศาลา เกิดเสียงกรุ๋งกริ๋งกังวานและว้าเหว่หลายครั้ง

จากนั้นเฉินหยวนจื่อยิ้มออกมา ยกมือทำมือ “เชิญ” แล้วนั่งลงฝั่งหนึ่งของกระดานหมากก่อน

“คุณชายอวี๋ โปรดชี้แนะ”

“คุณหนูเฉิน เชิญ”