กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เฉินหยวนจื่อกัดปาก เสียงแผ่วลง “คือจ้าวถัง ใต้เท้าจ้าว...”
เส้าเตี่ยนขมวดคิ้วเล็กน้อย “คุณหนูเฉินคิดว่าบทความเก่าชิ้นนี้ผ่านมานานแล้ว ข้าจึงไม่อาจตรวจสอบได้หรือ?”
เป็นไปได้อย่างไร? นี่ไม่ใช่สิ่งที่เจ้ากับจ้าวถังเขียนร่วมกันตอนหนุ่มสาวหรอกหรือ?
เฉินหยวนจื่อแอบเลิกคิ้วและสายตา ทว่าบนใบหน้ากลับเผยความเก้อเขินบางส่วน
“ขอท่านลงโทษ...”
เส้าเตี่ยนวางต้นฉบับกระดาษลง มองเฉินหยวนจื่อถาม “ไม่ทราบว่าคุณหนูเฉินพบข้อความนี้ที่ใด?”
“คือ..คือลู่...บันทึกส่วนตัวที่ท่านลู่ลู่ยวี่ทำตกไว้...”
“ท่านลู่!” ใต้ระเบียงเรือนวัง หลี่มู่จิ้นก้าวเร็วเข้าไป เรียกคนที่จะออกจากท้องพระโรงกลับไปคือลู่ยวี่