กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
สำนักศึกษาว่างเปล่า เงียบสงัด เหลือเพียงใบไม้เหลืองแห่งฤดูใบไม้ร่วงเต็มสายตา
เฉินหยวนจื่อกับฉินจิ้งอวิ๋นสองคนนั่งเผชิญหน้ากันใต้ต้นแปะก๊วยต้นหนึ่ง เบื้องหน้ามีอุปกรณ์สำหรับชงชาวางอยู่
เห็นเฉินหยวนจื่อเริ่มลงมืออย่างคล่องแคล่ว ขณะรินน้ำปลายนิ้วมั่นคงยิ่ง รินน้ำชาออก แบ่งลงถ้วย... ทำให้ฉินจิ้งอวิ๋นเบิกตากว้าง
เฉินหยวนจื่อเห็นนางอ้ำอึ้งเหมือนอยากพูดแต่ไม่พูด จึงยิ้มว่า “คุณหนูฉิน มีสิ่งใดก็พูดมาตรง ๆ ได้”
ฉินจิ้งอวิ๋นเม้มริมฝีปาก เอ่ยขึ้นอย่างระมัดระวัง “คุณหนู...เฉิน เจ้าเองก็...รู้เรื่องชาแท้ ๆ เหตุใดวันนั้น...” นางยังพูดไม่จบ ก็รีบก้มตาลง