ตอนที่ 40 หวังสิ่งเดียวกัน

หลังจากส่งแม่กวนกลับไปแล้ว เฉินหยวนจื่อก็มุ่งตรงไปยังตรอกชิงเยี่ยน

หลังแรกตรงหัวสะพาน

ต้นไม้เก่าอายุหลายปีแผ่กิ่งก้านหนาแน่น บังแสงแดดจ้าในยามเที่ยงเอาไว้ สะท้อนให้เห็นบานประตูไม้ทาชาดบานนั้นที่ดูเก่าคร่ำคร่าอยู่บ้าง

ประตูปิดไม่สนิท เมื่อเฉินหยวนจื่อเดินเข้าไปใกล้ จึงได้ยินเสียงเคลื่อนไหวหลังบานประตูอย่างเลือนราง

คนไม่น้อยเลย

นางขมวดคิ้วเล็กน้อย ส่งสัญญาณให้เซียงโต้วเข้าไปเคาะประตู

เซียงโต้วเคาะติดต่อกันหลายครั้ง หญิงชราอายุไม่มากนักจึงมาเปิดประตู

หญิงชราโผล่ครึ่งตัวออกมา กวาดตามองขึ้นลง แล้วถามว่า “พวกเจ้ามาหาใคร”

“พวกข้ามาจากจวนขุนนางตรวจการ นี่คือคุณหนูใหญ่ของพวกข้า”