ตอนที่ 33 วันหยุดวสันต์ 2

นอกด่านพักม้าไม่ไกลนักคือทุ่งกว้างเวิ้งว้างริมทางหลวง บัดนี้แสงโพล้เพล้ยิ่งทวีความมืด แสงเมฆหลากสีม่วงเข้มระลอกสุดท้ายในระยะไกลกำลังจะจางหาย พระจันทร์เสี้ยวเรียวบางดวงหนึ่งได้แขวนอยู่บนท้องฟ้าอย่างเงียบเชียบ เคียงกับดวงดาวบางตาไม่กี่ดวง ประกายแสงริบหรี่

ลมวสันตยามค่ำพัดมาอย่างเชื่องช้า เฉินหยวนจื่อก้าวเดินอย่างผ่อนจังหวะ โจวฉี่เหิงก็ผ่อนฝีเท้าลงเช่นกัน

“ที่นี่ดูโปร่งกว้างกว่าด่านพักม้าข้างหน้านั้น ทิวทัศน์ก็งดงามกว่า”

เฉินหยวนจื่อยิ้ม “ลมวสันต์พัดผ่านคราหนึ่ง ดอกตูมใหม่ก็เต็มกิ่ง”

โจวฉี่เหิงหันศีรษะไปมองนางแวบหนึ่ง

“คุณหนูเฉินชื่นชอบวสันตฤดูหรือเหมันตฤดู”

“ต่างก็มีสิ่งที่ชอบด้วยกันทั้งคู่”