กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เฉินหยวนจื่อยิ้มน้อย ๆ อย่างเยือกเย็น “ข้าว่า...ใต้เท้าอวี๋ไม่ทราบหรือว่าสืบรู้ได้หรือไม่ว่าองค์ชายเจ็ดเสด็จกลับวังได้อย่างไร? แล้วท่านใดเป็นผู้ออกแรง? เหตุใดฝ่าบาทจึงทรงอนุญาตเล่า?”
อวี๋ฮั่นลดสายตาลงเย็นชา เอ่ยกับเฉินหยวนจื่อทีละคำ “คุณหนูเฉินอายุยังน้อย แต่ความกล้า...ช่างใหญ่หลวงเกินไปสักหน่อย!”
เฉินหยวนจื่อยิ้มละไม ทว่าความไร้เดียงสาในดวงตานั้นมิมีอีกแล้ว ทำให้รอยยิ้มนี้ดูประหลาดพิลึกอย่างยิ่ง
นางเงยหน้ามองอวี๋ฮั่น แล้วรู้สึกว่าน้ำเสียงนี้คุ้นเคยยิ่งนัก