ตอนที่ 16 สนทนายามค่ำในศาลบรรพชน 2

เฉินหยวนจื่อไม่ได้พูดคุยเรื่อยเปื่อยกับหลี่มู่จิ้นมาหลายสิบปีแล้ว

คิดถึงแต่ก่อน ก่อนที่ทั้งสองจะแตกหักกัน พวกเขาก็เคยชงชาใต้ต้นไม้ เล่นหมากในศาลา ขี่ม้านอกเมืองกันอย่างสนุกสนาน พวกเขาเคยคุยเรื่องบทกวี คุยเรื่องดวงดาวและจันทรา ทั้งเรื่องสมรภูมิของหลี่มู่จิ้นและความลับเล็ก ๆ ในห้องหอในเรือนของเฉินหยวนจื่อ

นางคิดว่าความสนิทชิดเชื้อระหว่างคนกับคนก็มีได้เพียงเท่านี้ แต่ในยามราตรีที่ลมหนาวพัดและฝนมืดมัวเช่นวันนี้ ระหว่างทั้งสองกลับดูเหมือนมีสายใยแห่งความน่าสงสารที่ผูกพันกันเพิ่มขึ้นอีกชั้นหนึ่ง

“โอ้ เจ้าไม่รู้จริง ๆ ด้วย เจ้าอยู่อวี๋หลินมาหลายปีแล้วนี่...”