ตอนที่050

ภายในลานเรือนเล็ก

ร่างของหลี่อวิ๋นชิงร่ายรำพลิ้วไหว

ท่ามกลางความว่างเปล่า เสียงระเบิดของลมปราณดังเสียดแก้วหู ร่างทั้งร่างต่างจมดิ่งลงไปสู่วิชาหมัด

เจียงจิ้งนั่งตรงอยู่หน้าโต๊ะไม้ นัยน์ตาคมกริบเคลื่อนไหวตามสลายร่างของหลี่อวิ๋นชิง

นิ้วเคาะโต๊ะเป็นจังหวะ เกิดเสียง 'ก๊อก ๆ' ดังขึ้น

"จิตใจนิ่งสงบเสียจริง!"

"หากไม่มีอารมณ์ฉุนเฉียวเล็ก ๆ น้อย ๆ นั่น คงดูไม่ออกเลยว่านางมีอายุเพียงสิบห้าปี!"

ความคิดในใจของเจียงจิ้งปั่นป่วนพลุ่งพล่าน หวนนึกถึงเหตุการณ์ในงานเลี้ยงหมั้นหมายขึ้นมาทันที

ท่าสายตาของตระกูลใหญ่ต่าง ๆ ราวสี่ถึงห้าสิบคนที่จ้องมองมาพร้อมกัน หลี่อวิ๋นชิงในตอนนั้นยังคงสงบและเยือกเย็น อารมณ์มั่นคงเป็นอย่างยิ่งอย่างไร้ระลอกคลื่น

ไม่มีความเขินอายเยี่ยงเด็กสาวทั่วไป ไม่มีอาการหวาดกลัวกระทั่งไม่หลบเลี่ยงสายตาของฝูงชนด้วยซ้ำ