ตอนที่042

ลู่สิงโจวและสวินเฟยต่างพากันเงียบกริบ

เจ้าไตร่ตรองให้ดีเสียก่อนค่อยพูด พวกเขาย่อมปักใจเชื่อทันที

ทว่าตอนนี้ ขนาดไตร่ตรองยังไม่ทันได้ไตร่ตรอง ราวกับล่วงรู้พิษชนิดนี้มาเนิ่นนานแล้ว คนทั้งสองย่อมไม่อาจเชื่อถือได้ลง

สวินเฟยถลึงตาใส่ลู่สิงโจว เดิมทีแม่นางผู้นั้นอารมณ์ออกจะดี ทั้งยังมีมารยาทและงดงามยิ่งนัก

แต่เจ้ากลับโผล่พรวดเข้ามาก็หาเรื่องยั่วโทสะนางเสียได้

บนใบหน้าอันเคร่งขรึมของลู่สิงโจวพลันปรากฏความกระอักกระอ่วนและความจนปัญญา ใครจะคาดคิดเล่าว่าดรุณีน้อยผู้นี้ต่อให้ดูตัวไม่ใหญ่โต แต่อารมณ์กลับดุร้ายถึงเพียงนี้?

แม้แต่เจ้าสำนักหลิวที่อยู่ด้านข้าง ยามนี้ในใจก็ยังอดนึกขันไม่ได้

แสดงความหงุดหงิดออกมาโต้งๆ เช่นนี้ มีผู้ใดดูไม่ออกบ้างเล่า

"เอี๊ยด!"

ในจังหวะนั้นเอง ประตูห้องพักรับรองด้านข้างก็ถูกเปิดออก เจียงจิ้งค่อยๆ เดินออกมาอย่างช้าๆ