กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 107 แยกกันนอน
ฤดูใบไม้ผลิ ปีที่สิบแปดแห่งศักราชหย่งชาง
ฮ่องเต้เรียกอาเหิงเข้ามาใกล้ แล้วเอ่ยเพียงประโยคเดียวว่า “ตั้งแต่คืนนี้เป็นต้นไป เจ้าย้ายไปนอนที่โถงข้าง”
อาเหิงกำลังหมอบอยู่บนโต๊ะหนังสืออ่านหนังสือภาพ ปากยังคาบขนมใบบัวไว้ครึ่งชิ้น
เมื่อได้ยินคำนี้ เขาก็ปิดหนังสือลง ขนมหลุดจากปากตกลงบนโต๊ะ เขาก้มมองขนมชิ้นนั้น แล้วเงยหน้ามองฮ่องเต้ เอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่อยากจะเชื่อ “เหตุใดหรือ?”
ฮ่องเต้ไม่ตอบ นางบอกว่าโถงข้างจัดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว ห่างจากเรือนอุ่นเพียงระเบียงคดกั้นกลาง ไม่ไกลนัก
อาเหิงลุกขึ้นเดินไปหยุดตรงหน้านาง แล้วเงยหน้าขึ้น นับนิ้วมือไล่เรียงเหตุผลของตน อาเหิงติดที่นอน เปลี่ยนที่แล้วก็นอนไม่หลับ