เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 62 คืนหนึ่งลมเหนือพัดจัด
ฤดูหนาวปีที่สิบสามแห่งศักราชหย่งชาง
นอกเมืองซูโจว เรือนหลังเล็กที่ตั้งอยู่ติดริมน้ำหลังหนึ่งยังมีไฟสว่างอยู่ เรือนไม่ใหญ่ ผนังขาวหลังคากระเบื้องดำ
หน้าประตูมีต้นเหมยเก่าต้นหนึ่งเพิ่งแตกตาดอก มองแวบแรกก็ไม่ต่างอันใดจากเรือนรับรองของคหบดีทั่วไป
แต่คืนนี้ตามปากตรอกโดยรอบเรือนหลังนี้ ล้วนมีคนท่าทางเหมือนบ่าวไพร่คอยเฝ้าอยู่ในที่มืด ทุกหนึ่งก้านธูปก็เปลี่ยนที่กันครั้งหนึ่ง ไม่พูดจากันแม้คำเดียว เพียงเอามือซุกไว้ในแขนเสื้อเดินไปเดินมาอยู่ในลมหนาว
ประตูหลังติดแม่น้ำ มีเรือหลังคาดำจอดอยู่สองลำ คนแจวเรือยองอยู่ที่หัวเรือสูบยาเส้นไฟ ประกายไฟในกระบอกยาสว่างวับวาบอยู่ในความมืด ทว่าดวงตากลับจับจ้องอยู่ที่ผิวน้ำตลอดเวลา
ในโถงหลักของเรือน มีคนเจ็ดแปดคนนั่งล้อมโต๊ะกลมไม้กุหลาบอยู่ บนโต๊ะวางขนมไว้สองสามจานกับชาหลงจิ่งหนึ่งกา ชาจืดสนิทไปแล้ว ไม่มีผู้ใดแตะต้อง