เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 59 กลอุบาย
ยามบ่ายในตำหนักอวี้ซิ่วเงียบสงบ ลูกทับทิมบนต้นในลานบ้านสุกแดงเต็มที่แล้ว นกกระจอกไม่กี่ตัวกระโดดไปมาบนกิ่งไม้ จิกสองทีแล้วก็บินจากไป
ฮุ่ยซินวางชาที่เพิ่งชงใหม่ไว้ข้างมือพระสนมอี๋ แล้วเอ่ยเสียงเบาว่า “ไฉเหรินเส้ามาแล้ว”
พระสนมอี๋วางกรอบปักผ้าในมือลง เมื่อเงยหน้าขึ้น สีหน้าก็ได้ประดับรอยยิ้มอ่อนโยนและเหมาะสมนั้นไว้แล้ว
ไฉเหรินเส้าเพิ่งเข้าตำหนักในฤดูวสันต์ปีนี้ บิดาเป็นเพียงขุนนางผู้จัดการงานระดับหกในกรมโยธา ฐานะตระกูลไม่เด่น รูปร่างหน้าตาก็ไม่ถึงกับโดดเด่น
ในวังหลัง นางเปรียบเสมือนวัชพืชต้นหนึ่งที่ไม่สะดุดตา ณ มุมหนึ่งของอุทยานหลวง ไม่มีผู้ใดสนใจนาง ไม่มีผู้ใดใส่ใจนาง
เมื่อไม่กี่วันก่อน พระสนมอี๋พบนางในอุทยานหลวง จึงยิ้มแล้วเอ่ยว่า “น้องสาวว่างก็มาพักที่ตำหนักอวี้ซิ่วบ้าง”
ไฉเหรินเส้าดีใจจนไม่รู้จะวางตัวอย่างไรและจดจำไว้ในใจ วันนี้ในที่สุดก็รวบรวมความกล้าส่งบัตรเชิญมา