กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 33 ออกไป
อาเหิงหมอบอยู่บนขอบหน้าต่างของเรือนอุ่น หน้าผากแนบกับกรอบหน้าต่าง ปลายจมูกกดลายดอกท้อบนกระดาษหน้าต่างให้เป็นรอยบุบตื้น ๆ
แสงจากภายนอกสาดลอดกระดาษลายดอกท้อเข้ามา ฉายใบหน้าของเขาเป็นสีเหลืองอุ่น เขาแนบฝ่ามือกับกระดาษหน้าต่าง แผ่นิ้วมือออกแล้วกำเข้า กำเข้าแล้วแผ่ออก มองดวงแสงเล็ก ๆ ที่เต้นไปมาบนหลังมือ
กระดาษหน้าต่างแผ่นนี้ติดอยู่ตรงนี้ตั้งแต่เขาจำความได้
เขาเคยถามจิ่นเซ่อว่าทำไมหน้าต่างจึงเปิดไม่ได้ จิ่นเซ่อบอกว่าเปิดหน้าต่างแล้วลมก็จะพัดเข้ามา เขาจึงถามอีกว่าทำไมที่อื่นเปิดได้ จิ่นเซ่อก็ไม่ตอบอีก