กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 22 การกินข้าวช่างเป็นเรื่องยากเสียจริง
ปีหย่งชางที่แปด เดือนสี่ อาเหิงอายุครบแปดเดือนแล้ว
ดอกท้อหน้าตำหนักเฉียนชิงบานเต็มต้น สีชมพูสลับขาวอัดแน่นอยู่บนกิ่ง พอลมพัดมาก็ร่วงกราวลงสู่สระไท่เย่ ปลาไนลายหยกว่ายขึ้นมาจิกกลีบดอก จิกได้สองทีก็จมกลับลงไป
หน้าต่างตำหนักเฉียนชิงยังไม่เปิด จิ่นเซ่อให้คนติดกระดาษดอกท้อสองชั้นบนซี่หน้าต่าง ทั้งให้แสงลอดผ่านได้และกันลมได้
ทุกวันอาเหิงหมอบอยู่บนเตียงต่ำใต้หน้าต่าง มองเงาดอกไม้พร่ามัวด้านนอก มองมันถูกลมพัดไกวไปมา
ช่วงนี้อาเหิงมีความสามารถใหม่เพิ่มมาอย่างหนึ่ง คือสามารถพิงหมอนนุ่มแล้วลุกขึ้นนั่งได้ เป็นการนั่งที่เอียงซ้ายเอียงขวาและอาจล้มลงได้ทุกเมื่อ