กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 17 ศาลาระลอกใส
วันที่เจ็ดหลังอาเหิงหายไข้ โจวจี้จือในที่สุดก็ยอมผ่อนปาก
เขาคุกเข่าอยู่ในเรือนอุ่น ตรวจชีพจรจนเสร็จ แล้วยังเปิดผ้าอ้อมออกดูอกและหลังของเด็กน้อยอีกครั้ง จากนั้นให้หมอหลวงผู้เฒ่าซุนตรวจซ้ำอีกหน
หมอหลวงแก่สองคนโน้มตัวเข้าหากัน กระซิบปรึกษากันอยู่ครู่ใหญ่ กว่าโจวจี้จือจะหันกายมา แล้วคุกเข่าคำนับฮ่องเต้ที่พิงอยู่บนแท่นนอน
“ฝ่าบาท ชีพจรขององค์ชายสงบราบแล้ว ไข้ที่เหลือถอยสิ้น กระหม่อมเห็นว่า อาจเลือกวันฟ้าใสอุ่น พาองค์ชายออกไปเดินเล่นนอกห้องได้
องค์ชายแต่ประสูติมาก็อยู่ในเรือนอุ่นตลอด หากปรับตัวเข้ากับกลิ่นอายภายนอกได้ ก็เป็นคุณต่อเส้นลมปราณปอดด้วยพ่ะย่ะค่ะ”
ฮ่องเต้กำลังถือกลองเขย่าแหย่อาเหิงอยู่พอดี