กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 78 สนามรบบรรพกาล (9)
สองวันผ่านไปในพริบตา ซูชิงชิงลืมตาขึ้น ใบหน้าหนึ่งกำลังกระตุกยึกยักอยู่ตรงหน้านาง ตาเฒ่าประคองแหวนไว้ด้วยสองมือ “นายท่าน ข้าขุดมาหมดแล้ว ไม่เหลือสักก้อน”
“หึ ๆ ตาเฒ่า ทำได้ดี ไป พวกเราขึ้นไปกัน” ตาเฒ่าโบกมือ ทั้งสองก็ปรากฏตัวขึ้นบนลานกว้าง ซูชิงชิงส่งเสียงผ่านจิตสัมผัสเรียกจิ่วเทียน จิ่วเทียนบินกลับมาอย่างหงอย ๆ
“นายท่าน พวกเราออกไปไม่ได้ วายุคมกล้ารอบด้านนี้รุนแรงกว่าตรงรอยแยกมากนัก”
“นายท่าน นายท่าน นั่นมังกรเทพนี่นา นายท่าน ข้าขอนั่งบนหลังมังกรเทพได้หรือไม่?”
ซูชิงชิงเคาะหัวตาเฒ่า “อย่าเรียกออกมา ให้เรียกเขาว่าจิ่วเทียน”
“อ้อ ๆ” ตาเฒ่าลูบหัวตรงที่ถูกเคาะ