กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 73 สนามรบบรรพกาล (4)
จักรพรรดิเซียนมองนางด้วยแววตาเปี่ยมรัก “เด็กดีชิงเอ๋อร์ จงรักษาตัวให้ดี พ่อยังต้องให้เจ้าช่วยอยู่นะ”
“ท่านพ่อ ชิงเอ๋อร์ต้องช่วยท่านอย่างไรหรือเจ้าคะ” ซูชิงชิงถาม นางจะทอดทิ้งท่านพ่อให้ทนทุกข์ทรมานอยู่ที่นี่เพียงลำพังได้อย่างไร
“เด็กโง่ แค่โซ่ตรวนบนตัวพ่อก็ไม่มีทางตัดขาดได้แล้ว พวกมันใช้โซ่ที่หลอมจากอุกกาบาตหมื่นปี อุกกาบาตหมื่นปีไม่ใช่ทั้งทองและหิน มีเพียงเพลิงปฐมโกลาหลเท่านั้นที่ตัดมันขาดได้”