กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 66 กระดิ่งดูดวิญญาณกินจนอิ่มแปล้ (1)
ก้อนสีขาวพลันหายวับไป ปราณหยินเข้มข้นถึงขีดสุดสายหนึ่งพุ่งเข้าสู่ร่างซูชิงชิง ปราณหยินเหล่านั้นแผ่ซ่านไปทั่วร่างอย่างรวดเร็ว หมายกัดกร่อนเส้นลมปราณกับตันเถียนของนาง ส่วนปราณหยินอีกสายพุ่งตรงเข้าสู่ทะเลจิต ในช่วงเวลาเร่งด่วน ซูชิงชิงเพียงคิด กระดิ่งดูดวิญญาณก็ปรากฏขึ้นในทะเลจิต ครอบจิตสัมผัสของนางไว้
ซูชิงชิงรีบนั่งขัดสมาธิลงกับพื้น แล้วเดินเคล็ดวิชาปฐมโกลาหล ปราณหยินในร่างไหลตามการโคจรของวรยุทธ์ไปยังตันเถียน ไม่นานก็ถูกตันเถียนดูดซับไปจนหมด เวลานี้ความรู้สึกหนาวเหน็บเสียดกระดูกและถูกกลืนกินสายเลือดภายในร่างของซูชิงชิงก็หายไปแล้ว