กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 59 ซ่อมแซมมหาค่ายกล
“อะไร? คำพูดของข้าไม่มีน้ำหนักหรือ? หรือเขาไม่มีสิทธิ์? ไอ้โง่สองคนนั่นใช้ทรัพยากรมากมายขนาดนั้น ตอนนี้ยังเป็นแค่ผู้บำเพ็ญขั้นสร้างรากฐานตัวน้อย จะให้พวกมันไปหรือ? อย่าทำให้ข้าขายหน้า รีบไปจัดการเสีย”
“ขอรับ ท่านพ่อ” ซูจิ่งหย่วนขานรับเสียงเบาแล้วถอยออกจากโถงใหญ่
ซูชิงเฉินไม่พูดอะไรเลยตั้งแต่ต้นจนจบ ดูท่านปู่จะรู้อยู่ทุกเรื่อง แม้ตอนนี้ยังแก้แค้นไม่ได้ทันที แต่ได้เห็นพวกนั้นเสียหน้าก็สะใจไม่น้อย ค่อย ๆ เป็นค่อย ๆ ไป วันข้างหน้ายังอีกยาวไกล!
“เฉินเอ๋อร์ ประเดี๋ยวมาห้องหนังสือของปู่” ชายชราสั่งไว้ก่อนจะจากไป