กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 51 ขั้นถอดจิตมาแล้ว
ผู้บำเพ็ญมารขั้นกำเนิดทารกเห็นหัวผีพุ่งเข้าใส่ซูชิงชิง ก็นึกว่าชัยชนะอยู่แค่เอื้อม ผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองคำตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งจะไม่กลายเป็นอาหารของเด็กดีพวกเขาได้อย่างไร จากนั้นค่อยนำศพไปหลอมเป็นหุ่นเชิด ทว่าเขาดีใจเร็วเกินไป พริบตาเดียวก็ถูกขังอยู่ในค่ายกล เขาโจมตีค่ายกลอย่างไม่หยุดยั้ง แต่ค่ายกลกลับไม่ไหวติง ได้แต่สบถด่าลั่น
“นังสารเลว ถ้าข้าจับเจ้าได้ จะทำให้เจ้าอยากตายก็ตายไม่ได้ อ๊ากกก ออกมา!”
“โวยวายอะไร? เดี๋ยวก็จะเอาพี่ไปป้อนเด็กดีของเจ้า เดี๋ยวก็จะทำให้พี่อยากตายก็ตายไม่ได้ ตกลงเจ้าจะเอาอย่างไรกันแน่?” ซูชิงชิงปรากฏตัวตรงหน้าผู้บำเพ็ญมารขั้นกำเนิดทารกพร้อมรอยยิ้ม