กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 41 เก็บเพลิงน้ำแข็งเย็นเยือก
“เด็กน้อยรู้เรื่องไม่น้อยเลยนี่ ข้าอยู่ที่นี่เพื่อเฝ้าเพลิงน้ำแข็งเย็นเยือก”
“มีท่านเฝ้าอยู่คนเดียวหรือ?” ซูชิงชิงสงสัยมาก ฟังจากน้ำเสียงของมันแล้ว น่าจะมีคนเอาอาหารมาให้ หรือไม่ก็มันออกไปหาอาหารเอง
มังกรไร้เขาเหมันต์ถอนหายใจ “แต่เดิมมีคนส่งอาหารมาให้ เพียงแต่ไม่รู้เกิดอะไรขึ้น พักใหญ่มากแล้วที่ไม่มีใครส่งมา ข้าจึงต้องหาอะไรกินแถวนี้เอง แต่ไปไกลเกินไปไม่ได้ ทำได้เพียงอดอยาก”
ซูชิงชิงคิดในใจ “มิน่าเล่าข้าถึงไม่เจอสัตว์อสูร ที่แท้ถูกเจ้าตัวนี้กินไปหมดแล้ว”
“ท่านอาวุโสหมายความว่าเข้าออกที่นี่ได้หรือ?” ซูชิงชิงเพิ่งนึกขึ้นได้
“แน่นอนสิ เอ๊ะ เด็กน้อย เจ้าช่วยส่งอาหารมาให้ข้าได้หรือไม่?” ในที่สุดเจ้าตัวนี้ก็ฉลาดขึ้นมาเสียที