กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 35 เผ่าปีศาจ
ซูชิงชิงสวมเสื้อผ้าแล้วล้มตัวลงบนเตียง หลับอย่างสบายใจ ตื่นขึ้นมาก็วิ่งไปเก็บของที่ยังใช้ไม่หมดจากพลังปฐมโกลาหล
“บ้าจริง ไหนบอกว่าทัณฑ์มารในใจร้ายกาจนักไง ทำไมข้ารู้สึกว่ามันสั้นเหลือเกิน ให้ข้าได้เจอพ่อ แม่ พี่ชายอีกหน่อยก็ยังดี!”
ซูชิงชิงจะรู้ได้อย่างไรว่าแท้จริงแล้วนางโชคดีมาก จิตใจเรียบง่าย ไม่มีความโลภ ไม่มีความคิดชั่วร้าย ต่อให้ทัณฑ์มารในใจมาหานางก็ทำอะไรไม่ได้
ห้าเดือนต่อมา ตบะของซูชิงชิงมั่นคงอย่างสมบูรณ์ นางจึงฝึกควบคุมพลังวิญญาณของตนในมิติ เมื่อคุ้นเคยเกือบดีแล้ว ก็ถึงเวลาต้องออกไปเสียที ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาปิดด่าน ขั้นก่อแก่นใกล้เข้ามาราวกับเกาทัณฑ์ขึ้นสายแล้ว จึงจำต้องเข้าสู่ขั้นก่อแก่น