กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 304 เที่ยวบินแห่งความเงียบงัน
หลังจากวุ่นวายมาตลอดทั้งวัน การได้เห็นกองจดหมายที่สูงราวกับภูเขาทำให้อวี๋จิ้นรู้สึกเหนื่อยล้าจนแทบขาดใจ เขาลากสังขารที่หนักอึ้งเดินเข้าไปในห้องทำงาน ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้แล้วถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ในตอนนี้เขาเพียงต้องการพักผ่อนให้เต็มที่เพื่อฟื้นฟูพลังงานสักเล็กน้อย สำหรับรับมือกับความท้าทายที่จะเกิดขึ้นในภายภาคหน้า
เช้าวันรุ่งขึ้น แสงแดดสาดส่องผ่านหน้าต่างลงมาบนใบหน้าของอวี๋จิ้น เขาค่อย ๆ ลืมตาขึ้น บิดขี้เกียจหนึ่งทีก่อนจะหยิบขนมปังจากบนโต๊ะขึ้นมากัดกินไปสองสามคำเพื่อเป็นอาหารเช้า เมื่ออิ่มท้องแล้วเขาก็ลุกขึ้นโดยไม่ลังเล และก้าวเดินด้วยฝีเท้าที่มั่นคงมุ่งหน้าไปยังชั้นบนของมหาวิทยาลัยลุนฉิน