กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 299 ข่าวคราวของพ่อ
ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าใด อวี๋จิ้นจึงค่อย ๆ ลืมตาขึ้นอย่างช้า ๆ สติสัมปชัญญะเริ่มแจ่มชัดขึ้น เขาพบว่าตัวเองกำลังนอนอยู่บนเตียงผู้ป่วยที่ขาวสะอาดราวกับหิมะ รอบกายอบอวลไปด้วยกลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อจาง ๆ ในตอนนั้นเอง จู่ ๆ ก็มีเสียงอ่อนโยนดังขึ้นว่า “ตื่นแล้วเหรอ? รู้สึกอย่างไรบ้าง?” อวี๋จิ้นได้ยินดังนั้นจึงหันศีรษะไปมอง เห็นพยาบาลคนหนึ่งสวมเสื้อกาวน์สีขาวและสวมหน้ากากอนามัยยืนอยู่อย่างเงียบ ๆ ข้างเตียง สายตาที่จ้องมองมาเต็มไปด้วยความห่วงใย