กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 218 แผ่นหลัง
อวี๋จิ้นขี่ม้าสีขาวตัวหนึ่งควบทะยานไปข้างหน้า กีบม้าดีดตัวขึ้นลงขณะที่เขาพุ่งผ่านทุ่งหญ้ากว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตาและเนินเขาที่สูงต่ำสลับกันไปราวกับสายลม สายลมแผ่วเบาพัดผ่านใบหน้าของเขา นำพาความเย็นเยียบเล็กน้อยมาให้ ทำให้เขารู้สึกว่าทั้งร่างกายและจิตใจได้จมดิ่งลงสู่ความเป็นอิสระและความปลอดโปร่ง เมื่อกวาดสายตามองไปรอบๆ ทิวทัศน์อันงดงามราวกับภาพวาดก็ค่อยๆ คลี่คลายออกตรงหน้าและถอยห่างออกไปเรื่อยๆ แรงปะทะทางสายตานี้ทำให้ความรู้สึกปิติยินดีอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนเอ่อล้นขึ้นในใจ