กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 172 การดิ้นรนเฮือกสุดท้าย
อย่าได้ดูแคลนรูปร่างที่ใหญ่โตราวกับภูเขาลูกย่อมของด้วงตัวนั้น แม้ในดินแดนรกร้างมันจะดูโดดเด่นสะดุดตาเป็นพิเศษ แต่เมื่อมันเริ่มวิ่ง ความเร็วของมันกลับรวดเร็วราวกับลูกธนูที่หลุดจากสาย ไม่ได้ช้าเลยแม้แต่น้อย เพียงไม่ถึงสามวินาที มันก็พุ่งเข้าใส่กลุ่มผู้รอดชีวิตที่ยังคงตื่นตระหนกราวกับสายฟ้าแลบ ร่างกายอันมหึมานั้นเปรียบเสมือนขุนเขาที่เคลื่อนที่ได้ มาพร้อมกับแรงกดดันที่ไม่อาจต้านทาน กระแทกผู้รอดชีวิตหลายคนจนกระเด็นออกไปราวกับตุ๊กตาที่เปราะบาง พวกเขาลอยละลิ่วเป็นเส้นโค้งที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวกลางอากาศ ก่อนจะตกลงกระแทกพื้นอย่างแรง