กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 111 ภูเขาหิมะตัวเป่ย์
หลังจากอวี๋จิ้นถูกจ่าสิบเอกระดับหนึ่งใช้ดาบทื่อฟาดจนกระเด็นไปตกใต้หน้าผาริมแม่น้ำ เขาก็ไม่ได้หมดสติไปในทันที เขาขบกรามแน่นฝืนทนไม่ให้ตัวเองสลบไป เพราะเขารู้ดีว่าหากหมดสติไปแล้ว เขาอาจไม่มีวันตื่นขึ้นมาอีกเลย อาศัยจังหวะที่ร่างกายยังพอขยับได้ เขาจึงรีบพยุงตัวลุกขึ้นแล้วเดินกะเผลอหนีไปไกล
เขาเดินเลียบไปตามริมฝั่งแม่น้ำไม่รู้ว่านานเท่าใด ในที่สุดก็มาถึงช่วงปลายน้ำ ที่นี่คือทางทิศใต้ของที่ราบสูงต้นไม้ขาว สภาพภูมิประเทศต่ำกว่าช่วงต้นน้ำมาก อวี๋จิ้นเห็นแม่น้ำสายหนึ่งอยู่เบื้องหน้า น้ำในแม่น้ำกลายเป็นน้ำแข็งไปแล้ว เขาไม่ลังเลแม้แต่น้อยที่จะก้าวลงบนพื้นน้ำแข็ง กัดฟันอดทนต่อความเจ็บปวดบนร่างกายแล้วรีบเดินข้ามไป